[ سوره غافر ‹ 40 › : آيات 4 تا 6 ] ما يُجادِلُ فِي آياتِ اللَّه إِلَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَلا يَغْرُرْكَ تَقَلُّبُهُمْ فِي الْبِلادِ ‹ 4 › كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَالأَحْزابُ مِنْ بَعْدِهِمْ وَهَمَّتْ كُلُّ أُمَّةٍ بِرَسُولِهِمْ لِيَأْخُذُوه وَجادَلُوا بِالْباطِلِ لِيُدْحِضُوا بِه الْحَقَّ فَأَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كانَ عِقابِ ‹ 5 › وَكَذلِكَ حَقَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّهُمْ أَصْحابُ النَّارِ ‹ 6 › ترجمه : 4 - تنها كسانى در آيات ما مجادله مىكنند كه ( از روى عناد ) كافر شده‌اند ، مبادا قدرت نمايى آنها تو را بفريبد ! 5 - پيش از آنها قوم نوح و اقوامى كه بعد از آنها آمدند ( پيامبرانشان را ) تكذيب كردند ، و هر امتى توطئه اى چيد كه پيامبرش را بگيرد ( و آزار دهد ) و براى محو حق به مجادله باطل دست زدند ، اما من آنها را گرفتم ( و سخت مجازات كردم ) ببين عذاب الهى چگونه بود ؟ ! 6 - اين گونه فرمان پروردگارت در مورد كسانى كه كافر شدند مسلم شده كه آنها همه اهل دوزخند .